hasta gecti doktor gunlerim, aman aman...

bir yar sevdim onun adin unlerim
taze acti uzak ilde gullerim
gözle gönul, koparanla bir olmaya sulayan


Cil uzun, upuzun siirlerle anlatirdi meramini. Ben iste kissadan özze, beklentisiz bir halk sairiyim simdi. Icim aciyor, ama esas cok cok kiziyorum. Ne gerek vardi... Hayatta yaptigin en buyuk secimleri kabul edemiyorsa dogdugundan beri sana en yakin insanlar, oratya cikan acinin sorumlusu kimdir?

Fazla alcakgönullu bulunuyorum kimi zaman. Bir tur karakter zayifligi, arkaplanda kalma istegi olarak göruluyor kimi sorulara verdigim cevaplar. Aslinda gercekten öyle dusundugum icin. Hayatimizda iyi giden seylerin, basarilarimizin aslinda ne kadar sansa bagli gelistigini 1. el yasamamdan geliyor hicbir seyi sahiplenmemem.

Neden doktora yaptim mesela? Tamamen 3.un 2sinde felsefe ve mikroprocessors disinda tum derslerimin AA olmasindan. Micronun da BA olmasindan. Ama anneme sorarsan onlara tesekkur etmeliyim bunun icin. Yani tamam, hayatta cizdigimiz yolun sosyo ekonomik durumumuzla göbekten bagli oldugu belli bir sey. Bunu kabullenmemek salakliktir. Ama bundan dolayi emegi de gözardi edemeyecegim, o kadar da degil. Iyi ailelere sahip olmamiz, cocukken fedakarliklarla, sevgiyle buyutulmemiz tabi ki iyi insanlar olmamizda oldukca buyuk bir faktör, belki cogu zaman sonucu baglayici faktör, ancak bu kisinin kendi ugrasinin önemsiz oldugu göstermez. Ne kadar baslangic gucu belirli bir yöne dogru olsa da, insan aldigi kararlarin sonuclarina katlanir gunluk hayatinda. Iyi olmak iyi bir seydir de kolay degildir.

Benim doktoramda böyle bir itici guc bile yoktur. Aksine tam tersi, arkadaslarim disinda bana yakin bireylerin doktorama bakislari ya beni enayi görmek yönunde olmustur, ya da en iyisinden bir suphe getirmistir. Kimi durumlarda bu "Nasil olsa bir kac ay debelenip döner, biz de ona "Biz sana dediydik" deriz"'e dogru uzanmistir. Bu tip tersine beklentilerin de itici guc oldugu cok dogrudur. Eger mesele buysa evet anne doktoramin bir kismini kesinlikle sana borcluyum. Ama yine de sadece bir kismini. Ama cogunu kendi inadima, ve cok uzun zamandir da tek basima sembolize etmekten gocunmadigim degerlerime borcluyum.

valla iki dakka oturup rise of the nations oyniycam

lisede universitede yapamayip simdi yaptiklarimiz

September 11 at 4:59pm

Biri- Sen neler yapıyosun bakalım üniversitede yapılması gerektiğine inandığın?:)))Merak ettim:))

September 17 at 8:20pm

Baskasi- OOoO kac tane yaw. Say say bitmez. Her gun baska biriyle cikma. Bilincsiz alisveris. Manikur, pedikur, komple agda. Arka arkaya 10 degisik kiyafet deneyip D. uslu popoyu aynada izleme. Göz kaleminden ibaret olmayan makyaj.Daha kac tane sey vardir. Aklima geldikce yaziyim.

artik

sIkIntI desem degil, yorgunluk da diyemeyecegim; bayginlik geldi.

Ne geçmiş tükendi ne yarınlar
Hayat yeniler bizleri
Geçsede yolumuz bozkırlardan
Denizlere çıkar sokaklar

a peak effect

zorlu bir deadline'in sonuna dogru, onca gun muthis stresle calistiktan sonra, beynin yorgunlugu yendigi, vucudun stresi iletmeyi biraktigi bir an vardir. Bu an bir tur her seyin uzerine cikilan, calismanin hayat stili olarak kabul edildigi, isyanin unutuldugu bir andir. Kisi artik canini sunu bunu yapamiyor diye sIkmaz. bu durum kosarken yasanana benzetilebilir. Kosarken de örnegin kosunun kesinlikle birakilmak istendigi anlar vardir, bu esikler kimi tartismalar sonucu örnegin 2.8(??) ve 4. km. ler olarak tespit edilmistir. Bunun yaninda sonsuza kadar kosulabilecegin hissedildigi anlar da vardir.

dolayisiyla yogun calismali yasam stili zirve ve dip'lerden olusan, gayet discontinuous bir fonksiyon seklindedir. cunku zirve rahatlamasi, elde edilenlerle ilgili gurur vs. calisma uzatildiginda aniden yerini derin bir depresyona birakir.

ve fakat uzatilmadiginda son duzgun bir zamanda geldiginde, hayattaki guzel anlara eklenir. tipki harbici bir sabahlamadan sonra gunesin dogusunu izlemek gibi, sabah okula ilk gelenlerle muhabbet etmek gibi.

I can change operational semantics in 10 minutes. So proud of myself :D

Check out the quote on the right. This is why I don't want to do research.

Carnegie